IDA THALLON HILL, ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

1875 - 1954

Αν η Ida Thallon  δεν είχε αφήσει την θέση της στο Κολλέγιο Vassar,  θα είχε μια σπουδαία καριέρα. Δίδασκε αρχαία  Ελληνικά, Λατινικά και Ιστορία. Ωστόσο, η σχέση της με την συνάδελφό της Elizabeth Pierce  (Λιμπι) την έφερε στην Αθήνα, όπου παντρεύτηκε στα 49 της χρόνια και έκανε μια δεύτερη καριέρα ως αρχαιολόγος.

Η Ida είχε κάνει δύο χρόνια 1901-1903 ως μαθήτρια στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα και ήθελε η Elizabeth Pierce να ζήσει αυτήν την αξέχαστη εμπειρία.

Αν πάλι, ο υποδιευθυντής  της Σχολής, Carl Blegen δεν είχε ερωτευτεί την Elizabeth, εάν η Elizabeth δεν είχε ανταποκριθεί, αν ο διευθυντής της Σχολής Bert Hill Hodge δεν είχε δείξει ενδιαφέρον ή θέληση η Ida θα περνούσε μια μοναχική ζωή στην Αμερική. Αλλά η Μοίρα –  με λίγη βοήθεια από τον Carl Blegen – όρισε ένα άλλο τέλος, πιο χαρούμενο.

Είναι μια ιστορία αγάπης διαφορετική.

 

Η ζωή της

Η Ida Thallon  γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου 1875 και ήταν μια από τις δύο κόρες του John και Grace Thallon.  Πήγε στο Γυμνάσιο Θηλέων  Packer Collegiate Institute στο  Brooklyn της Νέας Υόρκης που λειτούργησε μετά το 1850.   

 

Το σχολείο, Packer Collegiate Institute, λειτουργεί και σήμερα

Στις αρχές του 19^ου αιώνα η παιδεία για τους άνδρες στην Αμερική ότι ήταν πάντα πιο  σημαντική ενώ υπήρχε άλλη άποψη για τις γυναίκες. Θεωρούσαν ότι το δημοτικό σχολείο ήταν ήδη αρκετό γιατί έτσι κι αλλιώς θα παντρεύονταν, θα έκαναν παιδιά και θα έμεναν στο σπίτι.  

Μετά από το 1860 όμως δημιουργήθηκαν κολλέγια αποκλειστικά για τις γυναίκες.  Το Vassar το 1865, Wellesley και Smith το 1875, Bryn Mawr το 1885, Radcliffe το 1879, και το Barnard το 1889. Στην Ελλάδα η πρώτη φοιτήτρια εισήλθε  το 1890 στο Πανεπιστήμιο.

Έχει αξία να σημειωθεί ότι η αίτηση  της Ιωάννας Στεφανόπολι, το 1890, να γραφτεί στο πανεπιστήμιο της Αθήνας παραπέμφθηκε στην Νομική Σχολή όπου αποφάνθηκε ότι δεν υπάρχει κόλλημα - ενώ η Θεολογική Σχολή θεώρησε ότι να διαβεί μια γυναίκα το κατώφλι του πανεπιστημίου ανοσιούργημα ανάλογο με το να διαβεί το κατώφλι του ιερού της εκκλησίας! Τελικά, το Υπουργείο Παιδείας επέτρεψε στην Στεφανόπολι να γραφτεί στην Φιλοσοφική σχολή.  

Το 1897

Όταν η Ida  αποφοίτησε η κοινωνία  είχε περισσότερη οικειότητα με την ιδέα να είναι γυναίκες το νοσηλευτικό προσωπικό και οι  δασκάλες. Τότε μια γυναίκα με ακαδημαϊκές φιλοδοξίες σίγουρα έπρεπε να έχει γονείς που να την υποστηρίζουν αλλά και η ίδια να ήταν τόσο έξυπνη που να μην μπορούν να αρνηθούν τις φιλοδοξίες της. 

Το 1899  η Ida με μια συμφοιτήτριά της,  την Lida Shaw King  αποφάσισαν να γραφτούν στην Αμερικάνικη Σχολή των κλασικών σπουδών στην Αθήνα. Παρακολούθησε διαλέξεις και γνωρίστηκε με αρχαιολόγους. Τότε γνωρίστηκε με την αρχαιολόγο Harriet Boyd. Η Ida, ενθουσιάστηκε με την αρχαιολογία και αποφάσισε να παρατείνει τις σπουδές της για άλλο ένα χρόνο.

Παρόλο ότι στη Σχολή δεχόταν γυναίκες στα προγράμματά τους,  (η πρώτη φοιτήτρια  γράφτηκε το 1885)  η Ida  αντιλήφθηκε ότι οι γυναίκες δεν είχαν τα ίδια προνόμια με τους άνδρες. Η Σχολή πράγματι δίσταζε να επιτρέψει στις γυναίκες να λάβουν μέρος στις εκσκαφές. Η  Ida αντέδρασε και κατάφερε να χωθεί εκείνη και η Lida  στην ομάδα που έκανε εκσκαφές στο Σπήλαιο Νυμφολήπτου ή Πανός ή Αρχεδήμου κοντά στην Βάρη της Αττικής. Ήταν οι πρώτες γυναίκες που έκαναν εκσκαφές σε αρχαιολογική τοποθεσία  στην Ελλάδα.   

 

Φωτογραφία μέσα από την σπηλιά. Βρήκαν
 κέρματα και  ανάγλυφα κλπ

Επιλέχτηκε η Ida να κάνει εργασία στα μαρμάρινα ανάγλυφα. Δημοσιεύτηκε στο The American Journal of Archaeology το 1903. Τα ανάγλυφα δεν ήταν κάτι το φοβερό - εντούτοις η εργασία της ήταν πολύ προσεγμένη.  Η Σχολή πρότεινε να δημοσιεύσουν τα τερακότα της βασικής αρχαιολογικής τοποθεσίας της Σχολής στην Κόρινθο!

Στα δύο χρόνια της Σχολής η Ida επισκέφτηκε πολλές αρχαιολογικές τοποθεσίες και γνωρίστηκε με τον συμφοιτητή της Bert Hodge Hill, ένας από τους 16 συμμαθητές της. Εκείνη την εποχή είχε μόλις πάρει το μεταπτυχιακό της στα γεωμετρικά αγγεία.

Επιστροφή στο Κολλέγιο Vassar

Στην συνέχεια της πρότειναν θέση στο Vassar, να διδάσκει Ελληνικά όπου παρέμεινε εκεί δύο χρόνια. Μετά γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Columbia στην Νέα Υόρκη άπ όπου πήρε το Διδακτορικό με θέμα τον γλύπτη Δαμοφών.

  

Θεωρούταν η ιερότερη και παλιότερη πόλη της Αρκαδίας.

Από το 1906 έως το 1924 δίδασκε Λατινικά και Ιστορία. Το 1914 δημοσίευσε το πρώτο της βιβλίο : Readings in Greek History. 

Το 1916 δημοσίευσε άρθρο για το όφελος μιας  διεπιστημονικής προσέγγισης της ιστορίας και της αρχαιολογίας. Το 1919 δημοσίευσε άρθρο για την Τροία.

 

Η Ida  γνωρίζει την Elizabeth Pierce

 

Το 1906  η 19χρόνη Elizabeth “Libbie” Pierce παρακολούθησε το μάθημα των Λατινικών της Ida. H Ida τότε ήταν 31 χρονών.  Έγιναν φίλες και η Ida  έγινε μέντοράς της. Η Elizabeth  ακολούθησε τα βήματα της φίλης της: Vassar και Columbia. Στη συνέχεια έγινε βοηθός έφορος στην μόνιμη έκθεση τέχνης στο Vassar και παράλληλα δίδασκε Ιστορία της Τέχνης.    

 

Boston Marriage

Το 1915 δημιουργήθηκε μια σχέση μεταξύ τους που τότε στην Αμερική την αποκαλούσαν Boston Marriage  όπου δύο οικονομικά ανεξάρτητες γυναίκες συζούσαν.

Σε μια κοινωνία όπου το να είσαι ανύπανδρος έφερνε κάποιο στίγμα – εκ τούτου, μπορεί να φανταστεί κανείς την καχυποψία που προκαλούσε στο περίγυρο της να ζει μόνη μια ανύπαντρη γυναίκα. Ωστόσο, πιο εύκολα μπορούσαν οι ανεξάρτητες γυναίκες να ακολουθήσουν τις καριέρες τους σε ένα φιλικό και υποστηρικτικό περιβάλλον. 

Τότε λοιπόν, το 1915 η Ida και η Elizabeth αποφάσισαν να μοιραστούν την ζωή τους έτσι.  Τώρα αν ήταν η σχέση τους  ήταν ερωτική δεν το γνωρίζουμε. 

Ελλάδα

Το 1921 αποφάσισαν να ταξιδέψουν στην Ελλάδα μαζί. Η Ida θα ανανέωνε τις γνωριμίες της με την Σχολή ενώ η Elizabeth θα γραφόταν για το σχολικό έτος 1922-23.  

 

Η Ida και η  Elizabeth το 1920

 

Η Ida,  η Elizabeth, ο Carl, και ο Bert

Ο υποδιευθυντής  της Σχολής, Carl Blegen, ήταν τότε τριαντάρης  όταν ερωτεύτηκε την Elizabeth. Στην αρχή η Elizabeth είπε το ναι στην πρόταση γάμου αλλά μετά το μετάνιωσε.

Ο Carl  επανήλθε με μια καινούργια πρόταση αφού συνεννοήθηκε και συμφώνησε  με τον Bert ο οποίος ήταν εργένης. Γνωρίζονταν με την Ida και είχαν κοινά ενδιαφέροντα. Λοιπόν γιατί όχι;

Εν ολίγοις, η πρόταση του Carl ήταν: να παντρευτεί με την Elizabeth, ο Bert να παντρευτεί την Ida και να μείνουν όλοι μαζί στο ίδιο σπίτι;

 

 

Ο Carl αριστερά και ο Bert δεξιά το 1915

Το δέχτηκαν και έμειναν μαζί αρμονικά στην Πλουτάρχου 9 στο Κολονάκι μέχρι το 1954 όταν πέθανε η Ida.  

Υποψιάζομαι ότι το κοινό ενδιαφέρον για την αρχαιολογία ήταν αυτό που τους κράτησε μαζί – το Αθηναϊκό Κουαρτέτο,  σύμφωνα με το Carl.   Για τα υπόλοιπα χρόνια τους ήταν σε θέση να αλληλοβοηθηθούν στις αρχαιολογικές εργασίες τους. Το γεγονός ότι πέραν από το Αθηναϊκό Κουαρτέτο  έλεγαν ότι είναι  pro pars (for professional partnership – επαγγελματικός συνεταιρισμός) υπαινίσσονται πόσο μεγάλος ρόλος έπαιξε η αρχαιολογία στην ζωή τους. 

 

Η έγγαμη ζωή 

Ο γάμος της Ida’s ενίσχυσε την καριέρα της. Βοήθησε τον Bert στην Κόρινθο και βοήθησε τον Carl στις εκσκαφές στην Πρόσυμνα, Αργολίδας το 1925. 

Η Ida συνέχισε τις εργασίες της με τα τερακότα της Κορίνθου μαζί με την Elizabeth. Η συνεργάτιδά της η Lida είχε πεθάνει το 1922.   

Δημοσιεύτηκε το 1929

 

 

Η Ida δεν κατάφερε να βοηθήσει τον σύζυγό της να ολοκληρώσει τις εργασίες του για τα ευρήματα της Κορίνθου – ως όφειλε. Και έτσι δεν ανανεώθηκε η σύμβασή του ως Διευθυντής το 1926.  Η Ida θύμωσε πάρα πολύ. Πίστευε ότι η επιτροπή της Διοίκησης δεν αναγνώριζαν την ποιοτική δουλειά του.  

Όμως η ζωή συνεχίστηκε. Εργάστηκε στην Πρόσυμνα το 1927-28, στην Τροία για τον Carl από το 1932-1938. Ο Bert έκανε εκσκαφές στην Κύπρο για το Πανεπιστήμιο της Pennsylvania το 1932  ως το 1938. Και η Ida τον βοήθησε εκείνα τα χρόνια.  

Η Ida και η Elizabeth έκαναν ταξίδια στα Βαλκάνια. Επισκέφτηκαν την Βόρεια Μακεδονία, το Κόσοβο, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο και την Κροατία.  

Κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μόνο ο Bert έμεινε στην Ελλάδα. Η Ida εργαζόταν πάνω σε ένα βιβλίο που ποτέ δεν τελείωσε αλλά μετά τον πόλεμο έγραψε  το The Ancient City of Athens  που βρίσκεται στο διαδίκτυο.

 

Εκδόθηκε το 1954

Η Ida πέθανε σε ένα ταξίδι επιστρέφοντας στην Ελλάδα. Κοντά της ήταν η Elizabeth. Ήταν 74 ετών. Ida.Την ίδια χρονιά είχε βοηθήσει τον Carl στην Πύλο.  

 

 

Ο Χάρτης

 

Πηγές

Η καλύτερη πηγή για το Κουαρτέτο είναι η ίδια η Σχολή Βλ: https://nataliavogeikoff.com From the Archivist's Notebook

https://nataliavogeikoff.com/2018/09/02/touring-the-balkans-with-the-ladies-of-ploutarchou-9/

https://www.brown.edu/Research/Breaking_Ground/bios/Hill_Ida%20Thallon.pdf

BERT HODGE HILL ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ

 

1874 - 1958 

 Προτεσταντικό Τμήμα 10 σειρές πάνω από την είσοδο 

Ο  Bert Hodge Hill ήταν διευθυντής στην Αμερικανική Σχολή των Κλασικών Σπουδών σχεδόν από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της και για είκοσι χρόνια. Το όνομα του θα είναι πάντα συνδεδεμένο με την αρχαία Κόρινθο όπου η μεθοδολογία του οδήγησε στην υιοθέτηση της αυστηρής τεκμηρίωσης των ανασκαφών.

Ο Bert επέλεξε να ζήσει στην Ελλάδα μέχρι τον θάνατό του το 1958.  Διακρίθηκε κατά τη διάρκεια των δύο πολέμων και την Μικρασιατική Καταστροφή το 1922. Ήταν εργατικός και πολύ δημοφιλής. Δυστυχώς, η διστακτικότητα (ή ανικανότητα) να ολοκληρώσει και να δημοσιεύσει τα κείμενα του  οδήγησε στην απόλυσή από τη θέση του διευθυντή της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών.

Αν ο γάμος του με την αρχαιολόγο, Ida Thallon, ήταν ασυνήθιστος απέδειξε ότι ήταν ευτυχισμένος και ενώ δεν έγινε super star όπως ο καλός του φίλος και αρχαιολόγος, Carl Blegen, η ζωή του ήταν γεμάτη  περιπέτειες.   Η ζωή του στην Ελλάδα και στην Σχολή μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε τα πρώτα χρόνια της Σχολής  και τις δυσκολίες που είχε με τις ανασκαφές στην Κόρινθο όπου ο Bert εργάστηκε μέσα στις λάσπες και στους βούρκους  και αγωνίστηκε με την τοπική κοινωνία  προκειμένου να φέρει εις πέρας το έργο του.

Η ζωή του

Ο Bert Hodge Hill γεννήθηκε στο Bristol Vermont στις 7 Μαρτίου το 1874. Ήταν κάτοχος του Bachelor of Arts και στη συνέχεια απέκτησε το Μεταπτυχιακό του από  New York’s Columbia Πανεπιστήμιο το 1900.  Ποτέ δεν απέκτησε Phd. Από το 1901 έως το 1903 έγινε μέλος της Αμερικανικής Σχολής των Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα ένα Ινστιτούτο που μόλις πριν από εννιά χρόνια είχε ανοίξει τις πόρτες του. Η παραμονή  του στην Σχολή άλλαξε τη ρότα της ζωής του.  

Ο Bert σε νεαρή ηλικία

Τα αρχαιολογικά Ινστιτούτα στην Ελλάδα

Όταν η Αμερικανική Σχολή ιδρύθηκε το 1881 υπήρχε ήδη η Γερμανική Σχολή η οποία ιδρύθηκε το 1872 και η Γαλλική Σχολή η οποία ιδρύθηκε επί Κωλέττη, το 1846. Μέχρι να ιδρυθούν οι αρχαιολογικές σχολές οι αρχαιολογικοί χώροι ήταν μαγνήτες για κλέφτες, επισκέπτες ή και ερασιτέχνες αρχαιολόγοι όπως τον  Heinrich Schliemann και τον Sir Arthur Evans.  Η Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία (1834) και η  Αρχαιολογική Εταιρεία (1837)  που αποτελείτο από ΄Έλληνες αρχαιολόγους και πολίτες με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα αρχαία είχαν κάνει ότι μπορούσαν με τα μέσα που υπήρχαν - ακόμα είχαν επιχορηγήσει κάποιες ανασκαφές. Αλλά το κράτος δεν είχε την οικονομική  δυνατότητα να πραγματοποιούν ανασκαφές ούτε βέβαια να περιφρουρούν όλους τους χώρους.  Δίνοντας στα ινστιτούτα ή στις σχολές την άδεια να λειτουργήσουν σαφώς πρόσφερε λύση ενώ οι ίδιοι οι αρχαιολόγοι ένιωθαν σαν κληρονόμοι του πολιτισμού.

Σήμερα υπάρχουν 19 σχολές ή ινστιτούτα στην Ελλάδα κάτω από την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. (1)  Άλλοτε συνεργάζονται μεταξύ τους άλλοτε υπάρχει σχετική αντιπαλότητα γιατί όλες  οι ανασκαφές στηρίζονται στην απόφαση του Υπουργείου. Η επιλογή για το ποια σχολή ή ποιο ινστιτούτο θα κάνει την ανασκαφή εξαρτάται με το ποιος μπορεί να πληρώσει τα περισσότερα λεφτά. Ακολούθως, οι Σχολές ή τα ινστιτούτα στηρίζονται στην επιχορήγηση από πανεπιστήμια και  δωρητές. Καθώς επίσης είναι πολύ κρίσιμο να υπάρχουν δημοσιεύσεις για τα ευρήματα από τους αρχαιολόγους.

Ωστόσο, η κυβέρνηση έχει κατά βάση απαγορέψει να ταξιδεύουν τα ευρήματα στο εξωτερικό αλλά πάντα υπήρχε και υπάρχει ένα παραθυράκι ώστε οι δωρητές να λαμβάνουν αντικείμενα προκειμένου να τα παρουσιάσουν στο  κοινό. (2)  

Όταν ο Bert ήταν μέλος της Αμερικανικής Σχολής- τότε που είχε μόνο 15 μαθητές- ήταν ένα σχετικά μικρό νεοκλασικό κτίριο στο Κολωνάκι.

Η Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών το 1902 όταν είχε 15 μαθητές

«Το 1879, μια ομάδα Αμερικανών επιστημόνων, σε συνεργασία με κορυφαίους επιχειρηματίες, συναντήθηκαν για να εκφράσουν το κοινό ενδιαφέρον τους για την προώθηση των κλασικών σπουδών στην Ελλάδα. Το όραμά τους εκπληρώθηκε το 1881, όταν ορίστηκε μια πενταμελής επιτροπή με σκοπό την ίδρυση της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα. Η ιδρυτική συνάντηση αυτής της επιτροπής πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 1882 για να προσδιορίσει την αποστολή της Σχολής με τη συνεργασία και τη συμβολή ενός μεγάλου αριθμού συνεργαζόμενων κολεγίων και πανεπιστημίων της Αμερικής. Ο  ποιητής και Καθηγητής του Harvard, Eliot Norton ήταν ιδρυτικό μέλος. (3) Η Αμερικανική Σχολή ιδρύθηκε ως νομικό πρόσωπο στην Κοινοπολιτεία της Μασαχουσέτης στις 23 Μαρτίου 1886, το καταστατικό της υπεγράφη το Μάιο του 1887 και ο θεμέλιος λίθος της έδρας της στην Αθήνα τοποθετήθηκε στις 12 Μαρτίου 1887. Ο Πρωθυπουργός της χώρας τότε, ο Χαρίλαος Τρικούπης προσέφερε στην Σχολή μια έκταση δίπλα σε εκείνη που είχε ήδη παραχωρήσει στους Άγγλους για τη δημιουργία της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα. Κάποια στελέχη της Αμερικανικής Σχολής πίστευαν πως η θέση ήταν απομακρυσμένη από το κέντρο της Αθήνας, ωστόσο όλοι συμφώνησαν πως προσέφερε μια μαγευτική θέα στην Ακρόπολη και στα γύρω μνημεία. Τελικά αποδέχτηκαν την  προσφορά της γης.

 

Η συγκοινωνία  της Αθήνας το 1882 

Το 1882 η πρώτη ομάδα σπουδαστών έφτασαν στην Ελλάδα. Το 1885 έγινε δεκτή η πρώτη γυναίκα. Το 1896 άρχισαν οι πρώτες ανασκαφές στο Θορικό και στην Κόρινθο. Οι σπουδαστές που ήρθαν δημιούργησαν φιλίες και επαγγελματικά δίκτυα που θα κρατούσαν μία ζωή. Οι περισσότεροι - το 95% -  έγιναν καθηγητές σε Αμερικανικά Πανεπιστήμια ή σε Ινστιτούτα. Έτσι όσο περνούσε ο καιρός η Αμερικανική Σχολή δημιούργησε ένα δίκτυο από ειδικούς και χορηγούς.

Που να φανταζόταν ο Bert ότι μια φοιτήτρια που παρακολουθούσε μαθήματα το 1901-1902 θα γινόταν και σύζυγός του.  

Ο Bert επέστρεψε στην Αμερική το 1903 προκειμένου να γίνει βοηθός επιμελητής των Κλασικών Αρχαιοτήτων στην Βοστόνη στο Μουσείο της Βοστόνης και παράλληλα Λέκτορας στο  Wellesley College.  

Αν ο ξαφνικός θάνατος του Διευθυντή της Σχολής, Theodore Heermance, δεν συνέβαινε το 1905 ο Bert πιθανόν να έμενε στην Βοστόνη. Αλλά ο θάνατος του Διευθυντή άφησε τη Σχολή ακέφαλη - η οποία όμως είχε ιδιαίτερο βάρος.  Εκεί που οι αρμόδιοι έψαχναν απεγνωσμένα για αντικαταστάτη προτάθηκε το όνομα του Bert από την Επιτροπή της Σχολής. Είχε καλή συστατική επιστολή από το Πανεπιστήμιο του Vermont αν και σημείωσε ότι ο Bert δεν υποβάλλει τις εργασίες του μέσα στις προθεσμίες. Ωστόσο, η συστατική επιστολή ανέφερε ότι ήταν  συμπαθής και ευχάριστος και εφευρετικός.

Ο Bert έπρεπε να παραιτηθεί από το Μουσείο της Βοστώνης  γιατί έπρεπε να είναι υπεράνω κάθε υποψίας ως διευθυντής της Σχολής. Κανένα μουσείο με σημαντική συλλογή αρχαιοτήτων ήταν υπεράνω κάθε υποψίας. Ειδικά όταν έπρεπε να απαντήσουν πως απέκτησαν ή γιατί είχαν τέτοια συλλογή Ελληνικών αρχαιοτήτων.   

Ο ρόλος του Διευθυντή συμπεριλάμβανε κοινωνικές εκδηλώσεις, καθώς και  καλές σχέσεις με τον Διευθυντή των Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού.

Οπωσδήποτε έπρεπε να υποστηρίζει τις προσπάθειες των μαθητών του ως επιστήμονας αλλά και ως κηδεμόνας. Εκείνα τα χρόνια του τύφου και της ελονοσίας ο διευθυντής ήταν αυτός που θα ασχολούνταν με τους άρρωστους μαθητές του και με την μετακομιδή των αποβιωσάντων.

Τότε ο ίδιος  ασχολήθηκε με τις σήτες στα παράθυρα και ακόμα και την επέκταση της Σχολής.  

 

1922: Τα δύο κτίρια από αριστερά ανήκουν στην Αμερικανική Σχολή.
Η Βρετανική Σχολή ιδρύθηκε το 1886 κι είναι από δεξιά.

Επίσης, είχε τις ανασκαφές στην Κόρινθο όπου η Σχολή είχε την αποκλειστικότητα από το 1896 υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού και της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κορινθίας.  Ήταν κόρη οφθαλμού της Σχολής και η μεγάλη αγάπη του Bert. 

Κόρινθος

Η διάταξη της Αρχαίας Κορίνθου ήταν ένα μυστήριο το 1890.   Η Betsey A. Robinson στο βιβλίο Histories of Peirene: A Corinthian Fountain in three Millennia αναφέρει: «Το μόνο ορατό μνημείο το οποίο είχε διατηρηθεί διαμέσου των αιώνων στο τοπίο ήταν αυτό του αρχαϊκού ναού του Απόλλωνα. Όλος ο υπόλοιπος χώρος βρισκόταν κάτω από μέτρα αποθέσεων που με τους αιώνες είχε δημιουργήσει η διάβρωση από τις πλαγιές του Ακροκορίνθου.

Η Σχολή αγόρασε το σπίτι του Κορίνθιου Γεωργίου Τσέλλιου, (και σε αυτό το σπίτι έμειναν οι αρχαιολόγοι στη συνέχεια) που είχε κτίσει σπίτι πάνω από την Πειρήνη.  Ο Τσέλλιος είπε  στους αρχαιολόγους ότι στην αυλή είχε ένα πολύ περίεργο πηγάδι. Το νερό του δεν ήταν στάσιμο αλλά τρεχούμενο. Οι αρχαιολόγοι κατέβηκαν στο πηγάδι και βρέθηκαν μπροστά στην πρόσοψη της Πηγής Κρήνης Πειρήνης. Όλη η έκταση του αρχαίου οικισμού ήταν διάτρητη από πηγάδια.  Οι άνθρωποι της περιοχής  ήξεραν πού ακριβώς έπρεπε να σκάψουν για να βρουν νερό.

Η Πειρήνη ήταν η πηγή της ζωής του οικισμού. Έχοντας εντοπίσει την Πειρήνη, οι αρχαιολόγοι μπόρεσαν, ακολουθώντας την περιγραφή του περιηγητή Παυσανία, να ταυτίσουν τα υπόλοιπα μνημεία στον χώρο με σχετική σιγουριά και ευκολία».  Εντούτοις, τα νερά ήταν μολυσμένα. Και η ελονοσία και ο τύφος ήταν συνηθισμένο φαινόμενο.

Ο αγώνας του Bert

Ο Bert ο οποίος αγωνίστηκε  για την Πειρήνη, τόσο όσο αφορούσε το μνημείο, την ανασκαφή και τη συντήρησή του, αλλά και όσο αφορούσε τη σχέση του με τους κατοίκους του χωριού - καθώς το νερό της Πειρήνης τροφοδοτούσε το χωριό όταν ήρθαν οι Αμερικανοί.  Ο Bert πρότεινε το χλώριο για να απολυμάνει το νερό. Στη συνέχεια έκλεισαν τα πηγάδια μετά από μεγάλο αγώνα με τους κατοίκους και τέλος φρόντισαν για την απορροή των λιμναζόντων υδάτων ώστε να λυθεί η μάστιγα της ελονοσίας και του τύφου.  

Οι ανασκαφές της Κορίνθου είχαν μάλιστα τόσο μεγάλη απήχηση στην Αμερική, που το 1932, με την προσφορά της εύπορης Αda Small Moore, (κόρη και σύζυγος μεγαλοδικηγόρων) χτίστηκε το Μουσείο της Κορίνθου, το οποίο αργότερα παραχωρήθηκε από την Αμερικανική Σχολή στο Ελληνικό Δημόσιο. 

Η Πηγή Κρήνης Πειρήνης μετά  την εκσκαφή 

Εδώ βλέπουμε πόσο χώμα και πέτρα έπρεπε να αφαιρεθεί και να μεταφερθεί σε χωράφια που αγόρασε η Σχολή για ακριβώς αυτόν τον λόγο.

 

Ο Carl Blegen και Bert Hodge Hill

Δίπλα στον Bert βρέθηκε ο  αρχαιολόγος Carl Blegen ο οποίος έμαθε την τέχνη της ανασκαφής στην αρχαία Κόρινθο και διενήργησε ανασκαφές στον κεντρικό αρχαιολογικό χώρο και στον Ακροκόρινθο και στο Κοράκου, στον χώρο όπου βρισκόταν το επίνειο της μυκηναϊκής Κορίνθου.

Ο Carl Blegen με τον Bert Hodge Hill

1924 και ο Γάμος του

Παντρεύτηκε ο Bert την Ida Thallon γύρω στα 50 του. Πιθανόν να έμενε εργένης αλλά  ο καλός του φίλος, ο Carl Blegen  ερωτεύτηκε, την Elizabeth Pierce η οποία αρνήθηκε την πρότασή του στην αρχή γιατί είχε σχέση και συζούσε με την καθηγήτρια της,  την ακαδημαϊκό Ida Thallon η οποία ήταν 13 χρόνια μεγαλύτερη της.

Ωστόσο, ο Blegen κατέστρωσε ένα σχέδιο. Θα παντρευόταν την Elizabeth Pierce και ο Bert θα παντρευόταν την ερωμένη της την Ida. Έτσι όλοι έμειναν μαζί  και οι τέσσερεις τους συναποτέλεσαν μια ασυνήθιστη σχέση που ονομάσθηκε «το Κουαρτέτο».

 

Ida Thallon Hill

1926: Κρίση

Το 1926 δημιουργήθηκε η πρώτη κρίση στην επαγγελματική τους σχέση με τη Σχολή. Το θέμα  που προέκυψε ήταν ότι ο Bert δεν είχε δημοσιεύσει τα κείμενά του για την Αρχαία Κόρινθο. Ο ίδιος δικαιολογήθηκε ότι ένιωθε ότι δεν είχε ανακαλύψει αρκετά ευρήματα για να δημοσιεύσει.

Ο Καθηγητής Κλασικών Σπουδών στο Princeton, και Επικεφαλής της Επιτροπής της Σχολής,  Edward Capps, (4) το 1923  του απαγόρεψε να συμμετέχει στις ανασκαφές μέχρι να δημοσιεύσει. Ούτε τότε δημοσίευσε ο Bert. Τελικά,  αναγκάστηκε να τον απολύσει από τη θέση του διευθυντή. Η αναβλητικότητα του ήταν αδικαιολόγητη ειδικά για την θέση που κατείχε και τις υποχρεώσεις του. Γνώριζε καλά, ο ίδιος, ότι οι  δημοσιεύσεις των αρχαιολόγων  ήταν αυτές που έφεραν τις επιχορηγήσεις στη Σχολή. 

Το κουαρτέτο ενοχλήθηκε κατ΄ αρχήν. Στην συνέχεια η επιτροπή της Σχολής διόρισε τον φίλο του, τον Carl Blegen στην θέση του για ένα χρόνο.  Έζησαν την υπόλοιπη ζωή τους κοντά στη Σχολή επί της Πλουτάρχου – ένα σπίτι που αγόρασε η Elizabeth, η σύζυγος του Blegen to 1931. Εκεί στην οικία τους δέχονταν μαθητές, ακαδημαϊκούς και άτομα της Αμερικανικής πρεσβείας.   

Πλουτάρχου 9.  Η Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών το κληρονόμησε. 

Σήμερα είναι η έδρα του Ιδρύματος Ιωάννου Φ.  Κωστόπουλου  το οποίο επιδιώκει την

ενδυνάμωση και προώθηση του Ελληνικού πολιτισμού, των γραμμάτων και των τεχνών εντός και εκτός της Ελληνικής επικράτειας.

Το ενδιαφέρον του Bert για την Κόρινθο ποτέ δεν αμβλύνθηκε.  Ήταν πάντα έτοιμος να μοιραστεί τις γνώσεις και τις συμβουλές του και  ήταν εκεί όταν κτίστηκε το μουσείο το 1932.   

Ο Bert  έκανε ανασκαφές στην Κύπρο τα χρόνια 1932 και 1934 και το 1952 υπό την αιγίδα του University of Pennsylvania και ο Carl Blegen έκανε ανασκαφές στην Τροία και στην Πύλο υπό την αιγίδα του University of Cincinnati.

 

Ο Bert το 1930

 

Το 1936 ο Bert ταξίδεψε στην Αμερική και εργάστηκε ως Λέκτορας του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου της Αμερικής.   Ήταν μέλος του ΔΣ στο Κολλέγιο Αθηνών από το 1925 (5) και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου παρέμεινε στην Ελλάδα. Το 1940 σχηματίστηκαν Επιτροπές Απόκρυψης και Ασφάλισης Αρχαιοτήτων για όλα τα μουσεία της Ελλάδας όπου μέλος της ήταν και ο Bert για την προστασία του Αρχαιολογικού Μουσείου της Κορίνθου.

Επίσης, πρόσφερε την βοήθεια του στην οργάνωση του Ερυθρού Σταυρού της Αμερικής όπου υπεύθυνος ήταν ο Edward Capps, ο υπεύθυνος της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών. Το 1947 του δόθηκε ο τίτλος Επίτιμος Διευθυντής της Αμερικανικής Σχολής.

Η Ida, η σύζυγος του, πέθανε το 1954 ενώ ταξίδευε με την Elizabeth. Το 1958 πέθανε κι ο Bert. Άφησε όπως κι οι άλλοι του Κουαρτέτου τις σημειώσεις του τα προσωπικά και επαγγελματικά του έγγραφα στην Σχολή.

Ο Bert ήταν άνθρωπος των έργων. Εν τέλει οι περιβόητοι σημειώσεις για τα αρχαία της Κορίνθου εκδόθηκαν το 1964 αρκετά χρόνια μετά τον θάνατό του.  

 

Υποσημειώσεις:

(1) Γαλλική Σχολή Αθηνών,  (1846) Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών  (1874), Αμερικάνικη Αρχαιολογική Σχολή Κλασικών Σπουδών  (1881), Βρετανική Σχολή Αθηνών  (1886), Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο  (1898), Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών  (1909), Σουηδικό Ινστιτούτο Αθηνών  (1946), Ελβετική Αρχαιολογική Σχολή στην Ελλάδα (1975), Καναδικό Ινστιτούτο στην Ελλάδα  (1976), Ολλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών (1976), Αυστραλιανό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών   (1981),  Φινλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών (1984), Βελγική Σχολή Αθηνών (1985) Νορβηγικό Ινστιτούτο Αθηνών (1989) Ινστιτούτο της Δανίας στην Αθήνα (1992), Ιρλανδικό Ινστιτούτο Ελληνικών Σπουδών (1995), Πολωνικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο στην Αθήνα (2017), Γεωργιανό Ινστιτούτο Αθηνών (1998) Το συγκεκριμένο Ινστιτούτο δεν λειτουργεί.

(2)   Το κείμενο μας για την Ντόλλυ Γουλανδρή αναφέρεται στα κλεμμένα αρχαία  Βλ: https://athensfirstcemeteryingreek.blogspot.com/2025/03/blog-post_13.html

(3) O Charles Eliot Norton ίδρυσε το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Αμερικής το 1879, το οποίο ήταν ανοιχτό για όλους τους αρχαιολόγους και για όσους είχαν πάθος για την αρχαιολογία.  Για περισσότερα για την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών :A History of the American School of Classical Studies at Athens, edited by Jenifer Neils.

(4) Diogos, Konstantinos “Americanization” through Philanthropy: The Role of American Red Cross and American YMCA in Greece during 1918-1920 σελ. 24. file:///C:/Users/User/Downloads/8813-24416-1-PB.pdf

(5) Στις 13 Αυγούστου 1925 τα μέλη της Ιδρυτικής Επιτροπής συνεδρίασαν και αποφάσισαν την σύσταση Σωματείου με όνομα «Ελληνοαμερικανικόν Εκπαιδευτικόν Ίδρυμα», εγκρίνοντας και το καταστατικό του. Οι σκοποί: Α) Η αρμονική ανάπτυξις των πνευματικών, ηθικών και σωματικών δυνάμεων ως και του χαρακτήρος των Ελληνοπαίδων συμφώνως προς τους νόμους του ελληνικού κράτους και την αντίληψιν της Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Β) Η εντός των ανωτέρω πλαισίων προαγωγή πάσης φύσεως πολιτιστικών εκδηλώσεων και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανόμενης και της επιμορφώσεως και εκπαιδεύσεως ενηλίκων.

Πηγές:

Η καλύτερη πηγή για τον Bert Hodge Hill και το κουαρτέτο είναι η ίδια η Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών. Η Αρχαιολόγος Natalia Vogeikoff-Brogan και το βιβλίο From the Archivist's Notebook προσφέρει πλούτο πληροφοριών για τη Σχολή και τα αρχεία τους. https://nataliavogeikoff.com From the Archivist's Notebook

https://www.ascsa.edu.gr/uploads/media/Histories_of_Peirene_Sample.pdf   A must read about the fountain with excellent photos and information.

                                                                                                                                   --https://www.archaeological.org/archaeologists-you-should-know-bert-hodge-hill/ 

https://www.google.gr/books/edition/Histories_of_Peirene/8FX9PfBGqPoC?hl=el&gbpv=1&dq=bert+hill,+archaeologist&pg=PA115&printsec=frontcover

https://www.google.gr/books/edition/Carl_W_Blegen/YwhPDgAAQBAJ?hl=el&gbpv=1&dq=carl+blegen,&printsec=frontcover

https://nataliavogeikoff.com/2015/11/01/the-end-of-the-quartet-the-day-the-music-stopped-at-ploutarchou-9/#more-1771

https://nataliavogeikoff.com/2014/02/14/my-heart-is-beating-february-13-1923/  

https://www.brown.edu/Research/Breaking_Ground/bios/Hill_Ida%20Thallon.pdf

https://www.google.gr/books/edition/Carl_W_Blegen/OwdPDgAAQBAJ?hl=el&gbpv=1&dq=ida+thallon+marriage+1924&pg=PT143&printsec=frontcover.  

https://chpl.org/blogs/post/tbt-carl-blegen/

https://www.ascsa.edu.gr/index.php/archives/history-of-the-american-school-1882-1942-chapter-i

https://www.ascsa.edu.gr/index.php/archives/history-of-the-american-school-1882-1942-chapter-ii

και

https://www.ascsa.edu.gr/index.php/archives/history-of-the-american-school-1882-1942-chapter-iv

LIFO: Κοκκίνη Μερόπη, Τα ημερολόγια των Αμερικανών Αρχαιολόγων που έσκαψαν στην Κόρινθο ψηφιοποιούνται για πρώτη φορά (2020) https://www.lifo.gr/culture/arxaiologia/ta-imerologia-ton-amerikanon-arhaiologon-poy-eskapsan-stin-korintho